│ laatste update 4/07/11 │ © upside.be │

 

2007 - 2008

....

2006 - 2007

Dit jaar zou beginnen met een comisch stuk, maar het ongeluk liep ons niet voorbij. Een week voor de vertoning, alles was klaar, van de spelers die hun rol perfect kenden, het decor stond klaar in de markthalle en wachtte nog enkel op verhuis naar de schouwburg, brak een van de hoofdrolspelers zijn been, tot overmaat was er voor een tweede speler een spoedopname. Er was geen enkele optie om door te gaan wegens echt te moeilijk om 2 spelers op 1 weekklaar te stomen. UITSTEL was de boodschap.

Voor de tweede productie werd een oude droom bovengehaald: 'Een circus'. Veerle Baetens werd gecontacteerd die op haar beurt er Douglas Boswell bijhaalde. Dit tweetal zette hun schouders onder deze productie en projecteerden een verhaal in een circustent met live orkest. Een toffe ervaring waar veel volk kwam naar kijken.

2005 - 2006

En zo komen wij opnieuw tot het seizoen waarin een musical op het programma staat. En opnieuw kiest toneelgroep Tros voor een uitdaging. Wij vertolken “The King and I”, een Rodger- en Hannersteinmusical, net zoals “The Sound of Music”, dit in een regie van Peter Jonckheer. De uitdaging bestaat erin om deze musical tot een goed einde te brengen waarin wij ons laten begeleiden door het jeugdorkest Forza Muzica o.l.v. Steve De Veirman.

2004 - 2005

En Tros toneelt verder. “Het gezin Van Paemel” van Cyriel Buysse werd aangepakt en bijna filmisch in scène gebracht in een regie van Bruno Van Heystraeten. Verouderd? Het tegendeel is waar. Cyriel Buysse en zijn “gezin” blijft actueel.Maar Tros laat de dolgekke komedie niet los. Met “De Nonnen van Navarone” kon er weer eens uitbundig gelachen worden. Jeroen Van Weert nam de regie in handen.

25 jaar
TROS

Dat TROS altijd even sterk was, durven wij niet beweren. Ups en downs wisselden elkaar af. Acteurs kwamen, acteurs gingen... maar TROS bleef! Is het toeval? Speelt het geluk mee? Eén ding is zeker! Tros is blijven bestaan dankzij het doorzettingsvermogen van velen! Als jubileumstukken werd er gekozen voor een toneelstuk en een musical. In oktober 2003 brachten wij een reprise van de bestseller “Wij gaan naar Benidorm” in een regie van Patrick Baeyens.

In maart 2004 werd een wereldpremière ten tonele gebracht. “Chaplin, de man achter de legende”, een musical van Bruno Van Heystraeten en Steven Prengels. Voor het eerst deed Tros een beroep op professionele spelers om hun jubileumviering wat feestelijker te maken. Hilde Van Wesepoel en Stephaan Crouhgs werden voor een tijdje Trosacteurs.

2003

Op vraag van de trouwe musical-liefhebbers en omdat de rechten van de musical “Annie” eindelijk vrij waren waagden wij ons opnieuw aan een musical onder de leiding van de jonge regisseur Bruno Van Heystraeten en de jonge dirigent Steven Prengels. Het was opnieuw iets anders. Dit was musical op zijn best! De Tros-acteurs gaven het beste van zichzelf en beleefden er een ongelooflijk plezier aan. Het publiek trouwens ook. En dit bracht ons tot het jubileumseizoen: 2003-2004.

2001

En toen sloeg Tros een andere richting in. Er werd geëxperimenteerd met eenakters en echte tragische klassikers in kleinere zalen voor een select publiek. Aan “Liefde aan het strand”, “Het bed van A tot Z” en “Bruidegom in de morgen” houden de acteurs, actrices en hun regisseurs de beste herinneringen over.

Toch bleef Tros meedenken met de gebeurtenissen in de gemeente Overijse. De viering van “Keizer Karel” mocht ook voor Tros niet ongemerkt voorbij gaan. Wij brachten een musical ten tonele opgebouwd rond de vele legendes die over de keizer de ronde doen. Daarin mocht de legende van Tombeek natuurlijk niet ontbreken!

Het klassieke theater blijft Tros boeien. Een moderne versie van “Romeo en Julia” kregen de talrijke bezoekers voorgeschoteld. Onder de iet wat andere regiestijl van Olivier De Wit bereikten wij een groot succes. Tros durft ook “ander” toneel te brengen.

1999

20 jaar TROS! En net als vijf jaar geleden pakken we uit met één van die prachtige Brabantse komedies "Bossemans en Coppenolle" die wij wat hebben aangepast aan de lokale omstandigheden van Overijse.

1994

"The Sound of Music" werd het hoogtepunt van TROS. Elf volle zalen! Natuurlijk veroverde dit romantische verhaal met de zeven Von Trapp-kinderen de harten van het publiek. Sommige toeschouwers kwamen wel drie keer kijken. Een voltreffer waar iedereen, spelers en publiek plezier aan beleefden.En TROS ging verder: Komedies (Sex, neen bedankt!. Hotel op Stelten, De kat op het spek), thrillers (10 kleine negertjes), commedia dell' arte (De knecht van twee meesters), actuele stukken (De Caraïbische zee), musicals (De Witte, Hello Dolly),... volgden elkaar op in de regie van Judith Mathijs, Hugo Morrens, Jean Danckaarts, Hugo Meert, Tuur Verelst... tot wij belanden in 1999.

1993

Met " 't Es wei show in den bungalow" bereikten wij de top in het Brabants Provinciaal Toneeltornooi: de eerste afdeling. Graag citeren wij de jury: "De jury is van oordeel dat er door acteurs, regisseur en technische ploeg meer dan gewone inspanning werden geleverd om het publiek een aangename ontspanningsavond te bezorgen. Het resultaat was dan ook optimaal en veel belovend voor de toneeltoekomst in Overijse en omstreken. Om die reden wordt dan ook een eerste afdeling toegekend."

1992

Wij hadden reeds gezongen op het toneel. Het enthousiasme van de Trossers kende geen grenzen. Het idee een operette te vertolken werd werkelijkheid. "In 't Witte Paard" werd met succes opgevoerd in een regie van Jack Petersen, een specialist in opera en operette.

1988

Overijse ligt dicht bij Brussel in het hartje van Vlaams Brabant. In het verleden werden vele prachtige Typisch Brabantse stukken gespeeld. TROS wou die stukken opnieuw wat bekendheid geven en besloot “Fientje Beulemans" opnieuw op de scène te toveren. Fientje trouwde zelfs in het gemeentehuis en in de Sint-Martinuskerk van Overijse! Ook voor ons 10-jarig bestaan kozen wij voor een Brusselse komedie. "Jeroom en Benzamien" bewandelden de planken van de schouwburg. Voor deze Brusselse stukken deden wij steeds een beroep op Roger Van de Voorde, een reus op dat vlak. Met deze stukken deed ook de zang voor de eerste keer haar intrede bij TROS... en het zou niet de laatste keer worden.Ondertussen durfden wij het aan om stukken met actuele problemen, zoals bijvoorbeeld het migrantenprobleem, ten tonele te voeren. "De lege cel" van R. Swartenbroeckx was daar een prachtig voorbeeld van. Een toneelgroep die zichzelf respecteert moet zeker een Molière op het repertorium hebben. "De ingebeelde zieke" maakte dit waar.

1986

Met "Wij gaan naar Benidorm" in een regie van Juliaan Crommelinck gingen wij niet naar Benidorm, maar naar Den Blank. TROS had beslist om voor de eerste keer te spelen in de prachtige schouwburg, maar toch maar met een klein hartje. Zou TROS een zaal van 412 plaatsen twee avonden na elkaar kunnen bezetten? Zo bang waren wij dat wij de beheerraad van Den Blank voorstelden om de zaal met panelen in twee delen te verdelen. Maar wonder boven wonder... de zaal in Den Blank was te klein, zodat wij een derde vertoning moesten inlassen.

1984

Het vijfjarig bestaan van TROS werd gevierd met het opvoeren van de commedia dell' arte "De Kletskousen" van Goldoni. Voor het eerst slaagde TROS erin om een 30-tal personen samen op het toneel te brengen. Het werd een succes.

1979

Enkele jongeren van "De Vlaamse Jongeren" speelden al lang met het idee om eens toneel te spelen. Het idee werd werkelijkheid toen er steeds meer geïnteresseerden bij de ploeg aansloten. En toen zag TROS het daglicht, een onafhankelijke toneelgroep bestaande uit enthousiaste jongeren tussen de 18 en de 35 jaar.

De repetities van "Zeg het niet tegen Mathilde" vingen aan onder de leiding van Willy Vanpee. Met veel vallen maar telkens weer opstaan kwam de eerste vertoning tot stand. In februari 1980 zag "Mathilde" het voetlicht en had TROS vanaf nu een echte bestaansreden: zij hadden een publiek. En dat publiek verwachtte meer. Komedies als "De avond van de 7de juli", "Geld te geef", "Blaise", "Twee x twee op de canapé", "De bemoeial", maar ook ernstige stukken zoals "Een harlekijn voor Flip", "Assepoester in Wallstreet" en "Tantum Ergo" volgden elkaar op.

De acteurs en actrices werkten achtereenvolgens onder de leiding van bekende en minder bekende Vlamingen: Philip Sohie, Jacky Morel, Pol Stabel, Jaak Demol, Hilde Crommelinck, Toni Segers.